Urazy mięśni i ścięgien

Najczęstsze sytuacje

• Naderwanie mięśni kulszowo-goleniowych — od urazu po ocenę rozległości i decyzję o dalszym leczeniu.
• Zerwanie dalszego ścięgna bicepsa — uraz, w którym znaczenie ma stopień uszkodzenia, aktywność pacjenta i czas od zdarzenia.
• Ścięgno Achillesa — przewlekły ból zwykle oznacza tendinopatię, ale nagły uraz z utratą funkcji wymaga wykluczenia zerwania.

Naderwanie czy zerwanie?

Nie każdy ostry ból oznacza całkowite zerwanie. Uraz może obejmować niewielką część włókien, większe naderwanie albo pełne przerwanie ciągłości. Znaczenie mają miejsce urazu, wielkość uszkodzenia, cofnięcie końców ścięgna lub mięśnia, utrata siły i wymagania funkcjonalne pacjenta.

Jakie badania dobiera ortopeda?

Podstawą jest badanie kliniczne. USG dobrze pokazuje wiele powierzchownie położonych mięśni i ścięgien oraz pozwala ocenić je dynamicznie. MRI jest szczególnie przydatny, gdy trzeba dokładnie określić zasięg głębiej położonego urazu, ocenić przyczep albo zaplanować leczenie. Dobór badania zależy więc od konkretnej struktury i pytania klinicznego. Zobacz także: USG po urazie mięśnia — kiedy warto je wykonać?.

Kiedy potrzebna jest pilniejsza ocena?

• wyraźna utrata siły po nagłym urazie,
• wyczuwalna przerwa lub zmiana zarysu mięśnia albo ścięgna,
• duży, szybko narastający krwiak,
• niemożność wykonania ruchu, który wcześniej był możliwy,
• uraz u osoby bardzo aktywnej, gdy wynik leczenia zależy od czasu podjęcia decyzji.

Leczenie

Wiele częściowych urazów mięśni i ścięgien leczy się bez operacji, stopniowo odzyskując ruch, siłę i tolerancję obciążenia. W niektórych pełnych zerwaniach operacja daje jednak większą szansę na odzyskanie funkcji. Wskazania nie powinny być przenoszone z jednego ścięgna na drugie — decyzję podejmuje się dla konkretnego urazu.

Szczegółowe opisy poszczególnych urazów są dostępne w odrębnych materiałach. W zależności od problemu warto także zajrzeć do działu dotyczącego odpowiedniej okolicy ciała lub medycyny sportowej.