Endoprotezoplastyka stawu MTP I — protokół rehabilitacji

Przed rozpoczęciem rehabilitacji potwierdź: hemiartroplastykę albo całkowitą wymianę, stronę operowaną, stabilność komponentów, sposób zamknięcia torebki, obecność cheilektomii lub innych procedur oraz pisemne zalecenia operatora. Dodatkowa osteotomia, korekcja palucha koślawego, zabieg na trzeszczkach, przeszczep lub rewizja zmieniają ochronę i nie jest objęta tym prostym wariantem.

Kontrola rany i obrzęku: około 10.–14. doby. Kontrolne zdjęcia RTG w obciążeniu, jeśli operujący ortopeda uzna je za możliwe: zwykle około 6. tygodnia, następnie około 3. i 6. miesiąca oraz 12. miesiąca; dalszy nadzór zależy od objawów, implantu i praktyki operatora. Do progresji potrzebne są: spokojna rana, malejący obrzęk, brak narastającego bólu spoczynkowego, poprawa chodu, stabilne ustawienie palucha oraz brak niepokojących zmian radiologicznych.

Chodzenie z obciążaniem dozwolonym przez operatora, zwykle według tolerancji w sztywnym bucie pooperacyjnym lub bucie z podeszwą rocker; kule są pomocą, jeśli chód jest utykający lub bolesny. Unoszenie stopy, krótkie odcinki chodzenia i odpoczynek z odciążeniem przodostopia. Bez chodzenia boso po twardym podłożu, przetaczania przez paluch, wspięć na palce, skoków i bocznego obciążania. Ćwiczenia: ruchy stawu skokowego i delikatna, bezbolesna aktywacja palucha wyłącznie po zgodzie operatora i bez forsowania świeżej rany.

Po kontroli rany i zdjęciu szwów, zwykle około 12.–14. doby, można wprowadzać fizjoterapię ukierunkowaną na ruch MTP I i chód. Stosuj szerokie obuwie z twardszą lub rockerową podeszwą. Wykonuj krótkie serie czynnego i wspomaganego zgięcia oraz wyprostu palucha w zakresie bez ostrego bólu; nie rób agresywnego rozciągania ani długiego docisku końca zakresu. Ucz chodu od pięty do przodostopia bez uciekania na boczną krawędź stopy.

Po badaniu i kontroli radiologicznej zwiększaj dystans chodzenia, przechodź do zwykłego szerokiego obuwia, jeśli obrzęk i rana na to pozwalają, oraz wprowadzaj ćwiczenia łydki, mięśni krótkich stopy, równowagi i stopniowego przenoszenia ciężaru na pierwszy promień. Rower stacjonarny i pływanie można rozważyć po wygojeniu rany i uzyskaniu zgody. Nadal bez biegania, skoków, gwałtownego odbicia z palucha i długich treningów o dużej sile przodostopia.

Powrót do pracy fizycznej, biegania, sportów z wyskokiem lub nagłym hamowaniem wymaga pełnego, bezbolesnego zakresu funkcjonalnego, stabilnego ustawienia palucha, siły i tolerancji konkretnego zadania oraz oceny klinicznej i radiologicznej. Zacznij od aktywności o małym udarze i zwiększaj jeden parametr naraz. Sam upływ 12 tygodni nie jest zgodą na sport ani na duże obciążenia implantu.