DLA LEKARZY I FIZJOTERAPEUTÓW

Endoproteza anatomiczna barku — protokół rehabilitacji

Opracował Tomasz Poboży — ortopeda

Dwie plansze przedstawiają etapy rehabilitacji, zasady ochrony i przykłady ćwiczeń. Pod nimi znajdują się rozwijane szczegóły, komentarz dla lekarza i fizjoterapeuty oraz piśmiennictwo.

Tomasz Poboży — ortopeda · Protokół edukacyjny dla praktyki klinicznej

Opracowanie:
Aktualizacja: 23.09.2026

Obciążanie i używanie kończyny

W fazie ochrony bez dźwigania, pchania i podporu. Wzmacnianie po dopuszczeniu, w tym schemacie od około 12. tygodnia; chroń naprawiony podłopatkowy.

Pełne zalecenie ↓

Orteza lub unieruchomienie

Temblak zwykle 4–6 tygodni, także w nocy. Zdejmowanie do higieny i zaleconych ćwiczeń z podparciem kończyny.

Pełne zalecenie ↓

Dozwolony ruch

Początkowo ruch bierny: unoszenie zwykle 90–120°, ER przy tułowiu 20–30° lub tylko neutralna. Obowiązuje bezpieczny limit zapisany przez operatora.

Pełne zalecenie ↓

Zgoda na ruch, obciążanie i odstawienie ortezy to odrębne decyzje. Dodatkowe naprawy mogą wymagać dłuższej ochrony.

Przebieg rehabilitacji w skrócie

O przejściu dalej decydują gojenie i kryteria funkcjonalne, nie sam kalendarz.

Plansze rehabilitacji

Rehabilitacja pooperacyjna: Plansza 1. Pierwsze 0–6 tygodni po anatomicznej endoprotezoplastyce barku: ochrona naprawy, ruch bierny, ćwiczenia obręczy barkowej i codzienność. Pełny opis tekstowy poniżej. · plansza 1/2. Opracował Tomasz Poboży — ortopeda.
Plansza 1. Pierwsze 0–6 tygodni po anatomicznej endoprotezoplastyce barku: ochrona naprawy, ruch bierny, ćwiczenia obręczy barkowej i codzienność. Pełny opis tekstowy poniżej. · plansza 1/2
Rehabilitacja po anatomicznej endoprotezoplastyce barku: ruch wspomagany i czynny, późniejsze wzmacnianie oraz powrót do aktywności. · plansza 2/2. Opracował Tomasz Poboży — ortopeda.
Rehabilitacja po anatomicznej endoprotezoplastyce barku: ruch wspomagany i czynny, późniejsze wzmacnianie oraz powrót do aktywności. · plansza 2/2
Plansza 1. Pierwsze 6 tygodni — ochrona, ruch bierny i ćwiczenia obręczy barkowej.
Plansza 2. Ruch wspomagany i czynny w tygodniach 6–12; wzmacnianie od 12. tygodnia po dopuszczeniu.
Ćwiczenia — zobacz z bliska

Czytaj pełne plansze razem z opisem wybranego etapu. Ćwiczenie pokazane dla późniejszej fazy nie jest dozwolone od początku.

Otwórz odpowiednią pełną planszę i powiększ wybrany fragment. Podgląd zachowuje wszystkie etapy i podpisy.

6. Jak ćwiczyć i dobierać dawkę

  • Ruch bierny: 5–10 spokojnych powtórzeń, 3–5 krótkich sesji dziennie. Przykład: przedramię na ręczniku, tułów cofa się od stołu, a operowane ramię pozostaje rozluźnione.
  • Ruch czynny: zaczynaj od krótkich serii, kończ zanim pojawi się utrwalone kompensowanie barkiem lub tułowiem.
  • Opór: stosuj dopiero w odpowiednim etapie; nie zwiększaj jednocześnie zakresu, liczby powtórzeń i ciężaru.

Niewielkie, przemijające ciągnięcie jest dopuszczalne. Ostry ból, narastanie bólu nocnego albo wyraźnie gorszy stan następnego dnia oznaczają potrzebę zmniejszenia dawki i konsultacji. Nie ćwicz przez ból i nie pokonuj oporu siłą.[2,4,5]

Zakres zastosowania i ochrona

1. Zakres protokołu i ochrona naprawionych tkanek

Protokół dotyczy pierwotnej anatomicznej endoprotezoplastyki barku z powodu zwyrodnienia, przy sprawnym stożku rotatorów, po wymianie głowy lub obu powierzchni. Cementowanie i długość trzpienia zwykle nie zmieniają programu.

Decydują stan tkanek, naprawa podłopatkowego, tenodeza bicepsa i stabilność. Rewizje, złamania, dodatkowa naprawa stożka i „ream-and-run” wymagają odrębnych ustaleń. Protokół nie dotyczy endoprotezy odwróconej. Pierwszeństwo mają zalecenia, które określił operujący ortopeda.[1,2]

3. Obręcz barkowa — łopatka, stawy SC i AC

Łagodne ćwiczenia obręczy można wprowadzić wcześnie. Przesuwaniu łopatki po klatce piersiowej towarzyszy współruch stawów mostkowo-obojczykowego (SC) i barkowo-obojczykowego (AC). Nie są to ruchy całkowicie izolujące operowany staw ramienny.[7]

  • Ustawienie łopatek: usiądź prosto, podeprzyj łokieć i przedramię. Delikatnie zbliż łopatki, bez mocnego ściągania w dół i bez cofania łokci. Utrzymaj 3–5 sekund, rozluźnij.
  • Małe unoszenie obręczy: z kończyną podpartą nieznacznie unieś barki, następnie spokojnie je rozluźnij. Nie krąż ramionami.

Wykonuj 5–10 powtórzeń, 3 razy dziennie, bez oporu i bólu z przodu barku. Podczas ćwiczeń unoszenia ramienia pozwól łopatce poruszać się naturalnie; nie utrzymuj jej sztywno „w dół i do tyłu”.[4,5]

Etapy i kryteria progresji

2. Pierwsze 0–6 tygodni — ochrona i ruch bierny

Temblak stosuj zwykle przez 4–6 tygodni, także w nocy; zdejmuj do higieny i zaleconych ćwiczeń. Stopniowe odstawianie uzgodnij z operatorem.

  • Ruch bierny: rozluźnione ramię prowadzi druga ręka, terapeuta lub ruch tułowia przy podparciu przedramienia.
  • Unoszenie w płaszczyźnie łopatki zwykle do 90–120°; rotacja zewnętrzna przy tułowiu często do 20–30°, niekiedy tylko do 0°. Obowiązuje limit zapisany po operacji, bez wymuszania wartości docelowej.
  • Nie unoś ramienia czynnie, nie sięgaj za plecy, nie cofaj łokcia za tułów i nie odpychaj się operowaną ręką.
  • Ćwicz palce, nadgarstek i łokieć. Po tenodezie zakres ruchu łokcia uzgodnij z operatorem; bez ćwiczeń bicepsa z obciążeniem.

Nie rozpoczynaj rotacji wewnętrznej przeciw oporowi ani samodzielnych izometrii podłopatkowego.[1–3]

4. Tygodnie 6–12 — od ruchu wspomaganego do czynnego

Po kontroli stopniowo zwiększaj ruchomość i odstawiaj temblak. Przejdź od ruchu wspomaganego do samodzielnego: początkowo w leżeniu, z ugiętym łokciem, następnie w pozycji półsiedzącej i stojącej.

  • Dbaj o płynny ruch bez gwałtownego podciągania barku i odchylania tułowia.
  • Rotację zewnętrzną rozszerzaj zgodnie z tolerancją naprawy, bez forsowania.
  • Sięganie za plecy wprowadzaj dopiero po zgodzie prowadzącego, łagodnie, początkowo do okolicy krzyżowej; bez ciągnięcia ręcznikiem.
  • W tym schemacie nie stosuj jeszcze gum, ciężarków, pompek ani deski.

Progresję umożliwiają wygojona rana, zmniejszający się ból i dobra kontrola ruchu — sam upływ tygodni nie wystarcza.[1–3]

5. Od 12. tygodnia — wzmacnianie i powrót do aktywności

Po potwierdzeniu gojenia wprowadź mały opór: ćwiczenia rotatorów przy tułowiu, mięśnia naramiennego i stabilizatorów łopatki. Rozpocznij od 1–2 serii po 10 powtórzeń, 2–3 dni w tygodniu. To dawka początkowa, dostosowywana przez fizjoterapeutę.

Najpierw zwiększaj jakość i tolerancję ruchu, później obciążenie. W ćwiczeniu przyciągania gumy zatrzymuj łokieć przy tułowiu. Cięższa praca i sport zwykle wymagają kilku miesięcy; powrót do większych obciążeń często rozważa się około 6. miesiąca. Duże ciężary, obciążenia udarowe i powtarzalna praca nad głową wymagają indywidualnej decyzji.[1,3]

Codzienne czynności

Podpieraj przedramię podczas odpoczynku, snu i higieny; stosuj temblak według zlecenia. Operowaną kończynę wkładaj do rękawa jako pierwszą i wyjmuj jako ostatnią. W okresie ochrony nie wstawaj przez odepchnięcie się operowaną ręką. Praca przy komputerze wymaga podparcia, przerw i przestrzegania limitów ruchu. Samochód: po odstawieniu temblaka, dopuszczeniu ruchu czynnego zapewniającego bezpieczny manewr awaryjny i bez leków zaburzających sprawność. Ciężka praca i sport wymagają progresji właściwej dla zabiegu oraz oceny.

Objawy alarmowe

7. Codzienność i objawy alarmowe

Do snu podeprzyj łokieć i przedramię poduszką. Przy ubieraniu wkładaj operowaną rękę w rękaw jako pierwszą. Ranę chroń według zaleceń wypisowych. Spaceruj; podczas wstawania nie odpychaj się operowaną kończyną.

Prowadzenie auta wymaga odstawienia temblaka, bezpiecznej kontroli kierownicy i braku wpływu leków ograniczających sprawność; termin ustal podczas kontroli.

Pilny kontakt z zespołem operującym: gorączka, wyciek lub narastające zaczerwienienie rany, nagły wzrost bólu, nowa deformacja albo utrata dotychczasowej funkcji. Natychmiastowa pomoc: duszność, ból w klatce piersiowej, nagłe zblednięcie lub ochłodzenie ręki.[2,5,6]

W zagrożeniu życia natychmiast wezwij pomoc: 112 w Polsce i Unii Europejskiej, a poza UE lokalny numer alarmowy. Numer 112 na planszach odnosi się do UE.

Dodatkowe uwagi o zakresie
Piśmiennictwo

9. Piśmiennictwo

  1. Kennedy JS, Garrigues GE, Pozzi F, et al. The American Society of Shoulder and Elbow Therapists’ consensus statement on rehabilitation for anatomic total shoulder arthroplasty. J Shoulder Elbow Surg. 2020;29(10):2149–2162. doi:10.1016/j.jse.2020.05.019. Źródło.
  2. Calderdale and Huddersfield NHS Foundation Trust. A Patient Guide to Shoulder Replacement. Post Op Physiotherapy Protocol: Anatomical Total Shoulder Replacement. Leaflet suor0076, version 4; review date May 2028. Źródło.
  3. Maddocks C, Lloyd Evans J. Rehabilitation Guide Following Anatomic Total Shoulder Replacement. The Robert Jones and Agnes Hunt Orthopaedic Hospital NHS Foundation Trust. February 2024. Źródło.
  4. Frimley Health NHS Foundation Trust. Total Shoulder Replacement — Exercises. Reference BB/065. Approved 30 April 2026. Źródło.
  5. Royal Devon and Exeter NHS Foundation Trust. Combined Shoulder Replacement. Patient information RDE 18 112 002. June 2021. Źródło.
  6. Gateshead Health NHS Foundation Trust. Shoulder Replacement Surgery. Patient information. 2025. Źródło.
  7. Bruttel H, Spranz DM, Wolf SI, Maier MW. Scapulohumeral rhythm in patients after total shoulder arthroplasty compared to age-matched healthy individuals. Gait Posture. 2020;82:38–44. doi:10.1016/j.gaitpost.2020.08.111. Źródło.
Komentarz kliniczny i zasady korzystania

8. Komentarz dla lekarza i fizjoterapeuty

Przed rozpoczęciem terapii ustal sposób zaopatrzenia podłopatkowego, śródoperacyjny bezpieczny zakres rotacji, procedurę dotyczącą bicepsa i ewentualne dodatkowe naprawy. Dążymy do współpracy stawu ramiennego i obręczy, bez zastępowania całego ruchu unoszeniem łopatki.

Ćwiczenia SC i AC opisujemy jako element ruchu obręczy. Nie zakładamy pełnego odciążenia endoprotezy ani nie zalecamy rutynowej agresywnej mobilizacji tych stawów. Uwzględnij ruchomość przedoperacyjną. Oceniaj ból, ruchomość i funkcję.[2,7]

Zasady korzystania

© 2026 Tomasz Poboży — ortopeda · pobozy.org · pobozy.com