Staw skokowy

Skręcenie stawu skokowego

Typowe skręcenie może prowadzić do bólu, obrzęku, krwiaka i czasowego ograniczenia obciążania kończyny. Nie każde wymaga rezonansu. W pierwszej kolejności trzeba ocenić możliwość złamania oraz stabilność stawu. Zobacz: Skręcona kostka — kiedy potrzebne jest RTG, USG lub rezonans?.

Kiedy podejrzewać coś więcej niż zwykłe skręcenie?

• niemożność obciążania kończyny bezpośrednio po urazie i później,
• wyraźna bolesność kostna,
• uczucie niestabilności utrzymujące się mimo prawidłowego leczenia,
• ból lub blokowanie stawu, które utrzymują się po ustąpieniu ostrego obrzęku,
• podejrzenie urazu ścięgien albo uszkodzenia chrzęstno-kostnego.

Jak ortopeda wybiera między RTG, USG a MRI?

RTG służy przede wszystkim do oceny kości i wykluczenia złamania. USG pozwala dynamicznie ocenić wiele powierzchownych więzadeł i ścięgien. MRI jest przydatny wtedy, gdy utrzymujące się objawy sugerują głębsze uszkodzenie więzadeł, chrząstki, kości lub innych struktur, których nie można wystarczająco ocenić w badaniu podstawowym. Badania nie powinny być zlecane automatycznie w tej samej kolejności u każdego pacjenta.

Zmiany osteochondralne kości skokowej

Po urazie może dojść do uszkodzenia chrząstki i leżącej pod nią kości. Jeżeli po skręceniu utrzymuje się głęboki ból stawu, obrzęk, przeskakiwanie lub blokowanie, trzeba brać pod uwagę taką możliwość. Więcej: Zmiana osteochondralna kości skokowej — objawy, diagnostyka i leczenie.

Uraz okolicy kostki może dotyczyć także stopy

Ból po urazie nie zawsze pochodzi z samego stawu skokowego. Przykładem jest złamanie piątej kości śródstopia, które może powstać przy podobnym mechanizmie skrętnym. Zobacz: Złamanie piątej kości śródstopia — awulsyjne czy Jonesa?.

Powrót do aktywności

Decyzja o powrocie do sportu nie powinna opierać się wyłącznie na liczbie dni od urazu. Znaczenie mają ból, obrzęk, zakres ruchu, siła, stabilność i zdolność wykonania obciążeń charakterystycznych dla danej aktywności. Nawracające skręcenia wymagają oceny, czy nie rozwinęła się przewlekła niestabilność.

Ta część dotyczy ostrych urazów stawu skokowego. Przewlekłe choroby stopy i stawu skokowego są omawiane osobno, z uwzględnieniem ich diagnostyki i leczenia.