Omówienie publikacji: Konarski W., Derczyński M., Poboży K., Domańska-Poboża J., Poboży T. Tranexamic Acid Use in Total Hip Arthroplasty for Avascular Necrosis: A Single-Center Experience, Journal of Clinical Medicine, 2025. DOI: 10.3390/jcm14103399.
Dlaczego ten temat ma znaczenie?
Całkowita endoprotezoplastyka biodra może wiązać się z istotną utratą krwi. U pacjentów operowanych z powodu martwicy głowy kości udowej problem ten bywa szczególnie ważny, ponieważ część chorych jest młodsza, ma przebyte leczenie steroidami lub choroby współistniejące, a sam zabieg często wykonywany jest w warunkach bardziej wymagających niż rutynowa operacja zwyrodnieniowa.
Kwas traneksamowy (TXA) jest lekiem ograniczającym fibrynolizę, czyli rozpuszczanie skrzepu. W ortopedii wykorzystuje się go w celu zmniejszenia krwawienia okołooperacyjnego. Choć skuteczność TXA w endoprotezoplastyce jest dobrze znana, autorzy pracy skupili się na konkretnej grupie pacjentów operowanych z powodu martwicy głowy kości udowej.
Jak wyglądało badanie?
Retrospektywnie przeanalizowano 115 pacjentów poddanych pierwotnej całkowitej endoprotezoplastyce biodra z powodu AVN w latach 2016–2023. Porównano chorych, którzy otrzymali kwas traneksamowy, z pacjentami operowanymi bez jego zastosowania.
Analizowano między innymi stężenie hemoglobiny, liczbę erytrocytów, częstość transfuzji oraz liczbę przetoczonych jednostek koncentratu krwinek czerwonych.
Najważniejsze wyniki
- Transfuzji wymagało 7,9% pacjentów otrzymujących TXA wobec 36,5% w grupie bez TXA.
- Średnia liczba przetoczonych jednostek krwi była istotnie niższa po zastosowaniu TXA.
- Spadek hemoglobiny był mniejszy w grupie TXA: średnio 2,1 g/dL wobec 3,2 g/dL.
- Spadek liczby erytrocytów również był mniejszy u pacjentów otrzymujących lek.
Jak ortopeda może wykorzystać te dane w praktyce?
W analizowanej grupie zastosowanie kwasu traneksamowego było związane z wyraźnie mniejszą utratą krwi i zdecydowanie rzadszą potrzebą transfuzji. To ma znaczenie nie tylko ze względu na komfort i szybkość powrotu pacjenta do sprawności. Transfuzja jest procedurą ratującą zdrowie, ale zawsze wiąże się z dodatkowymi kosztami, koniecznością monitorowania i potencjalnym ryzykiem powikłań.
Ograniczenie utraty krwi może ułatwiać wczesne uruchamianie, skracać okres osłabienia pooperacyjnego i zmniejszać konieczność ingerencji dodatkowych.
Czy TXA jest potrzebny każdemu?
Nie należy interpretować wyników jako uniwersalnej instrukcji leczenia. Sposób podania i przeciwwskazania do TXA ocenia zespół operacyjny indywidualnie. Znaczenie mają choroby współistniejące, wywiad zakrzepowo-zatorowy, czynność nerek, rodzaj operacji i przyjęty protokół szpitalny.
Badanie potwierdza jednak, że w dobrze dobranej grupie pacjentów z AVN stosowanie kwasu traneksamowego może być skutecznym elementem strategii ograniczania krwawienia podczas endoprotezoplastyki biodra.
Ograniczenia badania
Była to analiza retrospektywna z jednego ośrodka. Oznacza to, że wyniki opisują rzeczywistą praktykę kliniczną, ale nie mają siły randomizowanego badania kontrolowanego. Nie można również zakładać, że identyczny efekt wystąpi w każdym ośrodku i przy każdym schemacie stosowania TXA.
Podsumowanie
U pacjentów operowanych z powodu martwicy głowy kości udowej zastosowanie kwasu traneksamowego wiązało się z mniejszym spadkiem parametrów morfologii oraz znacznie mniejszą częstością transfuzji. Wyniki wspierają jego rolę jako ważnego elementu nowoczesnego postępowania okołooperacyjnego w endoprotezoplastyce biodra.
Pełny tekst publikacji: DOI 10.3390/jcm14103399.
Opracowanie: Tomasz Poboży - ortopeda.