DLA LEKARZY I FIZJOTERAPEUTÓW
Biodro i miednica
Rehabilitacja po endoprotezoplastyce, rewizjach, naprawach obrąbka i ścięgien oraz wybranych zabiegach kostnych.

Jak ortopeda odnosi protokół do indywidualnego leczenia?
Konkretny przypadek, konkretny pacjent, konkretny operator. Plan usprawniania powinien uwzględniać to, co rzeczywiście wykonano podczas operacji, a nie tylko jej nazwę. Stan tkanek, jakość kości, uzyskana stabilność i zabiegi towarzyszące wyznaczają tempo progresji.
Brak informacji o szczegółach zabiegu nie uzasadnia samodzielnego przyspieszania rehabilitacji ani pomijania ograniczeń obciążania. Punktem odniesienia pozostają opis operacji i indywidualne zalecenia operatora.
Dostępne protokoły
W tej części porządkowane są materiały dotyczące najczęstszych operacji biodra i miednicy. Konkretne zalecenia mogą się różnić nawet przy tej samej nazwie zabiegu.
- Pierwotna endoprotezoplastyka biodra — dojście tylne
- Pierwotna endoprotezoplastyka biodra — dojście przednie
- Endoprotezoplastyka biodra z panewką dwumobilną — wariant przyspieszonego usprawniania
- Artroskopia biodra w FAI z morfologią cam — femoroplastyka ± naprawa obrąbka
- Naprawa ścięgien mięśni pośladkowych — pośladkowy średni ± mały
- Złamanie przezkrętarzowe kości udowej — zespolenie gwoździem Gamma
- Złamanie szyjki kości udowej — zespolenie śrubami kaniulowanymi
- Rewizyjna endoprotezoplastyka stawu biodrowego — rehabilitacja
Materiał edukacyjny dla profesjonalistów. Nie zastępuje indywidualnej oceny klinicznej ani zaleceń operatora.
Inne protokoły według okolicy
Bark i ramię · Łokieć i przedramię · Ręka i nadgarstek · Biodro i miednica · Kolano · Stopa, Achilles i staw skokowy
Opracowanie: Tomasz Poboży - ortopeda.