Przejdź do treściDLA LEKARZY I FIZJOTERAPEUTÓW
Łokieć i przedramię
Postępowanie po naprawach ścięgien, stabilizacji, zespoleniach złamań, artrolizie i odbarczeniu nerwu łokciowego.
Jak ortopeda odnosi protokół do indywidualnego leczenia?
Konkretny przypadek, konkretny pacjent, konkretny operator. Plan usprawniania zależy od naprawionej struktury, jakości tkanek, stabilności zespolenia, zastosowanej techniki i zaleceń operatora. Ta sama nazwa procedury może oznaczać różny zakres rekonstrukcji.
Wczesne, bezpieczne uruchamianie pomaga ograniczać sztywność łokcia, ale nie może naruszać ochrony naprawionych struktur. Gdy brakuje szczegółowego opisu zabiegu, należy uzupełnić informacje przed zmianą zakresu ruchu, obciążania lub tempa progresji.
Zakres działu
- Reinsercja dalszego ścięgna bicepsa — protokół rehabilitacji
- Endoprotezoplastyka stawu łokciowego — Coonrad–Morrey
- Operacyjne leczenie niestabilności łokcia — protokół rehabilitacji
- Złamanie dalszego końca kości ramiennej — zespolenie dwiema płytami LCP
- Zespolenie głowy kości promieniowej — śruby lub płytka LCP
- Zespolenie wyrostka łokciowego — popręg Webera lub płytka LCP
- Artroskopia łokcia — usunięcie ciał wolnych i osteofitów, uwolnienie przykurczu
- Odbarczenie nerwu łokciowego in situ — bez transpozycji
- Przednia podskórna transpozycja nerwu łokciowego — protokół pooperacyjny
- Śródmięśniowa i podmięśniowa transpozycja nerwu łokciowego — protokół pooperacyjny
Inne protokoły według okolicy
Bark i ramię · Łokieć i przedramię · Ręka i nadgarstek · Biodro i miednica · Kolano · Stopa, Achilles i staw skokowy
Opracowanie: Tomasz Poboży - ortopeda.